تنهای تنهام

تولدم مبارک ..........

اولش همه شکل هم هستیم
کوچولو و کچل
حتی صداهامون هم شبیه به همدیگه است
با اولین گریه بازی شروع میشه
هی بزرگ می شیم ........ بزرگ و بزرگتر
اونقدر بزرگ که یادمون میره
یه روز کوچولو بودیم
دیگه هیچ چیزیمون شبیه به هم نیست
حتی صداهامون
گاهی با هم می خندیم ........ گاهی به هم !
اینجا دیگه بازی به نیمه رسیده
واسه بردن بازی
روی نیمه ی دوم نمی شه خیلی حساب کرد
گاهی باید برای بردن بازی
بین دو نیمه
دوباره متولد شد !

یک سال دیگه گذشت
یکی میگه یک سال دیگه بیهوده گذشت
یکی میگه یک سال بزرگتر شدم
یکی میگه یک سال پیرتر شدم
یکی میگه یک سال دیگه تجربه کسب کردم
یکی میگه یک سال به مرگ نزدیک تر شدم
یکی هم اصلا براش مهم نیست و هیچی نمیگه .
منم یک سال بزرگتر شدم ... یکسالی که نمی دونم توش واقعا تونستم « بزرگ » بشم یا نه ؟ ... تونستم با مشکلات خودم کنار بیام ؟ ... تونستم همونی باشم که هستم ؟ ... تونستم بعضی از عیب هام رو برطرف کنم ؟ ... تونستم کسی رو نرنجونم ؟ ... تونستم دل کسی رو شاد کنم ؟ ...
نمی دونم ... باید فکر کنم ... شاید اونجوری که می خواستم باشم نبودم .... ولی یکسال بزرگتر شدم ... اونم خیلی سریع ..........

+نوشته شده در یکشنبه سی ام اردیبهشت 1386ساعت1:0توسط نازی |

چه بنامم تورا ؟

چه بنامم تو را ؟

که از سوی افق های خوشبختی

به سراغم آمدی

تو را گرمی دستهایت را

پیشکش دستهای سردم کردی

تو را که در پناهت همچون کودکی بی پناه

به آرامش رسیدم

تو را که شانه هایت مأوای گریه های غمناکم شد .

خاک تپید ، هوا موجی زد ،

علفها ریزش رویا را در چشمانم شنیدند ،

میان دو دست تمنایم روییدن ، در من تراویدن ،

آهنگ تاریک ا ندامت را شنیدم ، نه صدایم و نه روشنی ،

طنین تنهایی تو هستم

طنین تاریکی تو ( سهراب سپهری )

+نوشته شده در یکشنبه نهم اردیبهشت 1386ساعت13:50توسط نازی |