تنهای تنهام

شیرین ....

در این کلبه اثری از کسی نمانده است جز کسی که بی تابِ کسی است . بی تو در تنهایی ، کلبه ای ساخته ام . یاد تو مهتابِ شبهای تنهایی و تاریکی است . کلبه خزان شده خاطراتم ، به امید آمدنت کوله بارش را به آسمان آویزان کرده است . چه آوازهای عاشقانه ای که هنوز از گلویم برنخواسته است ، چه کلماتی که هنوز نامه نشده اند و همچنین در سراشیبی انگشتانم خاموش کرده اند . و من .... در التهاب تو ، اینجا ، درست روبروی من ، جایی به وسعتِ تمام تنهایی من ، به انتظار توست . بنشین .... می خواهمت ...!

در دل من چیزی هست، مثل یک بیشهء نور،

مثل خواب دم صبح و چنان بی تابم، که دلم می خواهد

بدوم تا ته دشت

بروم

تا سر کوه

دورها آوایی ست،که مرا می خواند...

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم شهریور 1387ساعت2:20توسط نازی |

طلوع مهر ...

قلبم از حجم لطیف عشق

آنچنان پر گشته است

که گوش تو از صدای بال پروانه ها

و چشمانم

که پیش از دیروز گشتن این روزها

بهانه می کرد پاکی باران را

تنها بهانه اش

آن تبسم بی ریای توست

دیگر به جای فرو بردن دستهایم

در جیبهایم

گرم می گردد وجودم

با هر آتشین نگاهت

گر می گیرم ....

روز میلادت مبارک گلم ...

امروز روز میلاد توست

و طلیعه ی خورشید

پس از آن لحظه ناب

درخشان تر گشت

و قاصدکهای خوش خبر

چه زیبا و دلنشین

سرود میلادت را سر دادند

و من نه به یک بار که هزاران بار

به تو می گویم :

« مهربانم چه خوب که تو به دنیا آمدی »

پ.ن : 20 شهریور تولد داداشمه . خیلی دلم می خواست که بتونم تو وبلاگم هم براش جشن بگیرم .پس این کارو کردم .بهترین ها پیشکشت بهترین داداش دنیا . قد همه زندگیم دوست دارم .

+نوشته شده در سه شنبه نوزدهم شهریور 1387ساعت2:5توسط نازی |

گاه گاهی !!

من نیز گاه گاهی
   دزدانه
           به آسمان نگاه کرده ام
                 نه به همه شان
                     بلکه به ستارگانی که چشمانشان
                        بیشتر به تو شبیه بود
               من نیز گاه گاهی
                    دزدانه
                         به آسمان خندیده ام
           نه همیشه ، فقط زمانی که
                      انگار برق نگاه تو را دزدیده باشد
          من نیز گاه گاهی
                      به آسمان نه
                            به زمین چشم دوخته ام
                    فقط گاه گاهی
                           به همانجا که نشسته بودیم
           به همان جا که من،تو،آسمان،ستاره و زمین
                       فاصله ای به اندازه ی
                                     یک پلک بینمان نبود ...

تنها برای تو می نویسم ....

+نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم شهریور 1387ساعت2:40توسط نازی |

ستاره های عاشق ...

ساده می گویم ...

انگار تنهایی از قاب کوچک خاطره ها تو را دزدیده که بی اختیار روی گونه یاسمن ها خوابت می برد . آغاز دوباره بودنت از پشت پرچینها تن پوشی است برای رازقی ها . شاید به همین دلیل است که نمی خواهی نگاهت را به من ، که عاشقانه دوستت دارم ، هدیه کنی . تو که سرشار از بوی آسمانی ، کمی از نگاهت را به من ببخش . برهنگی این ستاره ها را با پروانه هایت بپوشان و آرزویم کن . کمی دلت را برایم تنگ کن . بگذار ساده بگویم : زیر ستاره ها غزل بگو و مرا تهی از سوالهای بی جواب کن . نگاه خیس واژه هایم را ببین دلم را به اقاقی ات مژده بده . سعی کن همیشه مهتاب شوی . با تو می توانم عکس گلها را آسمانی کنم و از جشن آیینه ها نرگس بچینم . روی بادها راه بروم و خواب سنجاقک را بترکانم . با تو می توانم زیر دوخته شدن ساعتها ، به شمعدانیها اعتماد کنم و کنار آنها از تو بنویسم . پشت نگاه های عتاب آمیز ، پُر از خنده شوم و آرزوهای کالم را سرخ کنم .

ساده تر بگویم : با سنجاقک اتاقت خوابهایت را نقاشی کن و برایم بفرست . از نارنجهای شکفته باغچه ات سبدی برایم بچین و به حرمت خاطراتمان شکوفه بارانشان کن تا از نو برایت برویند . نه ، ساده تر می گویم : دلم برایت تنگ شده . اگر وجودت را به چشمهایم ندهی به جان این نرگسها سوگند ... می میرم .

+نوشته شده در یکشنبه سوم شهریور 1387ساعت1:0توسط نازی |