تنهای تنهام

تنها پناهم

nazikhoshgel — Fri, 13 Nov 2009 01:45:01 GMT

گفتگو خدا با بنده اش ...

بخوان ما را
منم پروردگارت
خالقت از ذره ای نا چیز
صدایم کن مرا
آموزگار قادر خود را
قلم را ، علم را ، من هدیه ات کردم
بخوان ما را
منم معشوق زیبایت
منم نزدیک تر از تو به تو
اینک صدایم کن
رها کن غیر ما را ، سوی ما باز آ
منم پروردگار پاک بی همتا
منم زیبا، که زیبا بنده ام را دوست می دارم
تو بگشا گوش دل
پرودگارت با تو می گوید
تو را در بیکران دنیای تنهایان
رهایت من نخواهم کرد
بساط روزی خود را به من بسپار
رها کن غصه یک لقمه نان و آب فردا را
تو راه بندگی طی کن
عزیزا ، من خدایی خوب می دانم
تو دعوت کن مرا بر خود
به اشکی ، یا خدایی ، میهمانم کن
که من چشمان اشک آلوده ات را دوست می دارم
طلب کن خالق خود را
بجو ما را
تو خواهی یافت
که عاشق می شوی بر ما
و عاشق می شوم بر تو
که وصل عاشق و معشوق هم
آهسته می گویم ، خدایی عالمی دارد
قسم بر عاشقان پاک با ایمان
قسم بر اسب های خسته در میدان
تو را در بهترین اوقات آوردم
قسم بر عصر روشن
تکیه کن بر من
قسم بر روز ، هنگامی که عالم را بگیرد نور
قسم بر اختران روشن ، اما دور
رهایت من نخواهم کرد
بخوان ما را
که می گوید که تو خواندن نمی دانی ؟
تو بگشا لب
تو غیر از ما خدای دیگری داری ؟
رها کن غیر ما را
آشتی کن با خدای خود
تو غیر از ما چه می جویی ؟
تو با هر کس به جز با ما ، چه می گویی ؟
و تو بی من چه داری ؟ هیچ
بگو با ما چه کم داری عزیزم ، هیچ !!
هزاران کهکشان و کوه و دریا را
و خورشید و گیاه و نور و هستی را
برای جلوه خود آفریدم من
ولی وقتی تو را من آفریدم
بر خودم احسنت می گفتم
تویی زیبا تر از خورشید زیبایم
توی والاترین مهمان دنیاییم
که دنیا بی تو ، چیزی چون تو را ، کم داشت
تو ای محبوب تر مهمان دنیاییم
نمی خوانی چرا ما را ؟؟
مگر آیا کسی هم با خدایش قهر می گردد ؟
هزاران توبه ات را گر چه بشکستی
ببینم ، من تو را از درگهم راندم ؟
اگر در روزگار سختیت خواندی مرا
اما به روز شادیت ، یک لحظه هم یادم نمی کردی
به رویت بنده من ، هیچ آوردم ؟
که می ترساندت از من ؟
رها کن آن خدای دور
آن نا مهربان معبود
آن مخلوق خود را
این منم پروردگار مهربانت ، خالقت
اینک صدایم کن مرا ، با قطره اشکی
به پیش آور دو دست خالی خود را
با زبان بسته ات کاری ندارم
لیک غوغای دل شکسته ات را من شنیدم
غریب این سرزمین خاکیم
آیا عزیزم ، حاجتی داری ؟
ببینم چشم های خیست آیا ، گفته ای دارند ؟
بخوان ما را
بگردان قبله ات را سوی ما
اینک وضویی کن
خجالت می کشی از من
بگو ، جز من ، کس دیگر نمی فهمد
به نجوایی صدایم کن
بدان آغوش من باز است
برای درک آغوشم
شروع کن ، یک قدم با تو
تمام گام های مانده اش با من .

یا رحیم! شعله های پیچیده در جانم را تنها رود مهربانی تو خاموش خواهد کرد.

زخم خورده تر از همیشه به درگاهت پناه آورده ام و می دانم که یادت، التیام بخش همه دردهاست.

پ.ن: این روزها فقط درد و دل با خدا آرومم می کنه ...واسم دعا کنین ...

مسابقه

nazikhoshgel — Sun, 08 Nov 2009 21:45:01 GMT

دوست و همراه خوبم یاسی ازم دعوت کرد که تو یه بازی وبلاگی شرکت کنم ... چون انشا من هیچ وقت خوب نبود سریع می رم سراغ مسابقه

دوست داشتنی ها :

۱- آقام امام رضا (ع) که ارادت خاصی بهش دارم .

۲- داداشام که همه دنیای من هستند .

۳- یادآوری یه سری خاطرات که هیچ وقت فراموششون نمی کنم .

۴- اینکه می تونم آدم های دوروبرم رو ببخشم و کینه ای ازشون به دل نداشته باشم .

۵- خوب شدن همه مریض ها .

۶- کلاس نقاشیم که واقعا احساس آرامش می کنم .

۷- داشتن یه زندگی آرام و بی دغدغه همراه یه ماشین آخرین سیستم .(خواستن توانستن است)

۸- کمک کردن و آروم کردن تمام آدم هایی که تو زندگیم می شناسمشون و مشکل دارن . لذت بخشه .

۹- گرفتن مدرک کارشناسیم و خانم مهندس شدن .

۱۰- این شماره جزو اطلاعات دسته بندی شده سازمان جاسوسی کشوره .

دوست نداشتنی ها :

۱- اینکه آدم نتونه واسه خودش و آیندش تصمیمی بگیره .

۲- شکستن دل .

۳- اینکه کسی رو به خاطر کاری که انجام نداد مجازات کنن .

۴- سرگردونی همه جوان ها .

۵- درس برنامه نویسی که آدم و دیوانه می کنه .

بقیه شماره ها یه سری چیزا هست که گفتنشون جالب نیست ... پس بیخیال .

از همه پیوندهای وبلاگم دعوت می کنم که اگه دوست دارن تو این مسابقه شرکت کنن ...

در وجودم چيزي هست که تو را نجوا مي کند ... و تنها عشق مرا رها مي کند ... و نور آن نگاهي ست که تو به من روا مي کني ... پس عشق و نور را از من دريغ نکن و بر من بتاب که بي عشق تو ؛ بي نگاه تو ؛ بي تو رو به غروب رهسپارم.... مرا به طلوعي ديگر برسان.

شور دلتنگی

nazikhoshgel — Thu, 22 Oct 2009 12:00:01 GMT

عجب دل را ...

صدایت می کنم باران

نگاهت می کنم ای عشق

وامشب شور دلتنگی

هوای خانه دل شد

عجب دل را!

ببین ما را چه حاصل شد؟

وعشق آمد

از اول، بی صدا آرام وآهسته

به نرمی آمد و با عشق

یکدل شد

از آن پس حاکم محض خلایق شد

و ما را باز سکوت شرم حاصل شد

ندایش ضربه دل شد

و آثارش درون چهره ظاهر شد

و او کم کم نوای عاشقی سر داد و

آخر،لیک منکر شد

مرا با عاشقی عهدی نبوده ست

که این را عشق ممکن شد

عجب دل را!

ببین یک لحظه غافل ماند

ولی یک عمر عاشق شد...

درد و دل با خدا

nazikhoshgel — Mon, 28 Sep 2009 13:00:01 GMT

یاریم کن ....

خدايا...پروردگارا...کمکم کن، کمکم کن که بتوانم پنچره ی دلم راروبه حقيقت بگشايم...

خدايا...ياريم کن که مرغ خسته دلم راکه ديری است دراين قفس زندانی است، دراسمان آبی عشق توپروازدهم...

خدايا..پروردگارا...ياريم کن که شوق پرواز را هميشه درخود زنده نگهدارم .....

خدايا...توخود می دانی که بدترين دردبرای يک انسان دورماندن ازحقيقت خويشتن ورهاشدن درگرداب فراموشی وسردرگمی است...پس توای کردگار بی همتا مرا ياری کن که به حقيقت انسان بودن پی ببرم تابتوانم روزبه روزبه تو که سر چشمه تمام حقيقت هايی نزديک ونزديکتر شوم....

خدايا...هميشه گفته ام که تورادوست دارم...حالا هم باتمام وجود فرياد می زنم:

خدايا........دوستت دارم.....دوستت دارم...دوستت دارم...

مبادا رهایمان کنی ...

نی نی جونم خوش اومدی ...

nazikhoshgel — Fri, 18 Sep 2009 01:45:01 GMT

نازنینم

وقتی تو آمدی دنیا عجیب قشنگ شد ...

یادت هست؟....

خوش آمدي زيباترين فرشته ي آسمان من....

تولدت مبارك ماه مهربان من....

امروز كه خورشید در میاد

فرشته ای باهاش میاد

از ته دل تبریك میگم

روز تولدش میاد

ستاره ها رو جمع كنید

شعر تولد بخونید

فرشته از بهشت میاد

شاهزاده رو صدا كنید

تاجش رو از طلا كنید

شعر من براش یه هدیست

* به خدا جونم به جونش بستست *

می گویند کودکی به دنیا آمده که از ماه هم زیباتر است.می گویند با ورودش آسمانها و زمین را نورانی کرده.در آسمان غوغایی است.

یاسی عزیز تولد پسر دلبندت را به تو و بابک عزیز از صمیم قلب تبریک می گم . همیشه شاد باشید . اون چند شاخه گل رز هم که پیش نی نی جون هست مال تو ... چون می دونم چقدر گل رز دوست داری ...

آسمان قلبم ...

nazikhoshgel — Sat, 05 Sep 2009 13:30:01 GMT

باران نیاز ....

این دل گویه های غمینم را نثار چشمان تو می کنم ، به تو ای شکسته پهلو گرفته از

هزار خاطره طوفاني! كه هنوز هم مسافر لحظه هاي ناب مني!

امشب به ياد تو ، در پرچين خاطراتمان نشسته ام

و آسمان قلبم را به لطافت باران يادت

ميهمان كرده ام !

امشب به ياد تو! بغض سكوت را ، در گلوي زنگار گرفته ام ، شكسته ام !

امشب به ياد تو ، با مداد قرمز آرزوهايم

طرحِ لبخند را بر لبان خشكيده ام ، كشيده ام !

امشب به ياد تو ،

در برهوت تنهائي ام نشسته ام

و چشمان منتظرم را به ميهماني باران نگاهت برده ام…

امشب به ياد تو،

تا صبح دم ، بر جاده بي قراريِ انتظار ايستاده ام

شايد كه بيائي ، شايد تو را ببينم!

…………..

ديشب به ياد تو ! زير باران نياز

تا سپيده دم ، گريستم و گريستم …

الا عشق ...

nazikhoshgel — Mon, 17 Aug 2009 14:40:01 GMT

وقت رویش ...

هنوزم وقت رویش هست....

باید گام بردارم

بخوانم شادمان در راه

شعر روشن امیدواری را......

هنـــــــــــوز

آواز "بنگر،عشق میبارد"

به یاد سینه ام مانده

و در جانم شکوهی هست

که از آن میتوانم تا خدا هم راه پیمایم

کمی همت،

کمی هم دوستی با عشق

گاهی لحظه ای آرام

سرشار از خدا بودن

نمیبینم از این بهتر زمانی را

که با امید جانم را

به دست نور بسپارم

هنــــــــــــــــوز،غصه اینجا هست

اما سعی آن دارم

بخوانم شادمان در راه

شعر روشن امیدواری را

..........

هنـــــــــــــــــــــــوز،وقت رویش هست....

**********************************

بار الهی......

مگذار عشق رادر پستوهای روزمرگی فراموش کنیم

بال و پری عطایمان کن.....

تا مرزهای کینه و دورویی راتا به دیار عشق درنوردیم

خداوندا.........

مارا هم خانه ی عشق کن،بگذار تا جمال و کمال عشق بر ما بتابد

و ما را در ذات مقدس خود غرقه سازتا از ما چیزی نماند

الا عشــــــق

رسم فلانی ...

nazikhoshgel — Fri, 31 Jul 2009 12:45:01 GMT

رسم زندگی...

هی فلانی!

می دانی؟!

می گویند رسم زندگی چنین است :

می آیند ... می مانند ...

عادتت می دهند ... و می روند ...

و تو در خود می مانی

و تو تنها می مانی!

راستی!

نگفتی!

آیا رسم تو نیز چنین است؟!

مثل همه ی فلانی ها ؟!

خفقان

nazikhoshgel — Thu, 09 Jul 2009 13:50:01 GMT

خفقان ...

مشت می‌کوبم بر در
پنجه می‌سایم بر پنجره‌ها
من دچار خفقانم، خفقان!

من به تنگ آمده‌ام، از همه چیز
بگذارید هواری بزنم،
-آآآآآآی!
      با شما هستم!
      این درها را باز کنید!
من به دنبال فضایی می‌گردم،
      لب بامی،
         سر کوهی،
             دل صحرایی
که در آنجا نفسی تازه کنم.
آه!
می‌خواهم فریاد بلندی بکشم
            که صدایم به شما هم برسد.
من هوارم را سر خواهم داد،
           چاره درد مرا باید این داد کند.
از شما خفتهء چند،
چه کسی می‌آید با من غم زده فریاد کند؟

حضورت را می خواهم

nazikhoshgel — Thu, 25 Jun 2009 13:10:01 GMT

تمام آنچه می خواهم ...

گاهی تمام آنچه می خواهم،

دفتری است برای از تو نوشتن،

قلبی که اندوهم را بفهمد

و دستی که گونه های ترم را نوازش دهد...

اینجا و تمام آنچه با من است

بوی خوش تو می دهد...

لحظه ها رنگ تو را پوشیده اند

و من، از عطر سرشار حضورت، مستم...

با دست های یخ زده ام بخارهای اندوه را

از شیشۀ ذهنم پاک می کنم

و حضورت را به رخ لحظه های تنهایی می کشم...

این روزها در نی نی چشمانم

تنها تصویر محو تو نقش بسته است....

راستی !

چرا خاطره ها فراموش نمی شوند؟؟؟